LF Matigheid

Matigheid
omdat méér niet altijd méér is

Matigheid geniet niet bepaald van een hoge populariteit. Vaak wordt het voorgesteld als zelfbeteugeling, of het zichzelf ontzeggen van de plezierige kantjes van het leven. Voor veel mensen heeft het een negatieve klank en ruikt naar crisis, tekort, schaarste,... En toch wordt het genoemd in de rij van “Gods geneesmiddelen”. Het is niet “iets” wat je kan innemen, of wat je in een kast kunt zetten tot wanneer je het nodig hebt. Het is een instrument voor elke dag. En het is op zijn best als het gebruikt wordt op dezelfde manier als de zeven andere medicijnen : vòòr de feiten.
Gods bekommernis is niet alleen dat we in geval van ziekte een uitweg vinden die ons geen schade berokkent. Gods voorzienigheid is gericht op het voorkomen van ziekte, omdat dat zoveel gemakkelijker is dan genezen.
Matigheid kan je daarom in dezelfde zin zien. Het heeft te maken met een zekere mate van spaarzaamheid, een vorm van bewuste zelfcontrole die je zelf kan motiveren. Veel mensen horen maar één soort signaal, namelijk het verhogen van de hoeveelheid als de oplossing voor onze problemen. Dat verklaart onze angst voor
tekorten. En wat is dan erger, wanneer je het jezelf kunt veroorloven, om te lijden onder tekorten, die je had kunnen voorkomen met ietsje méér. Meer is beter. Baat het niet, het schaadt toch niet... zo denken de meesten erover, maar is dat werkelijk zo?
Als het erop aan komt, weten mensen meer over hun auto dan over hun eigen lichaam. Ze weten dat een auto met zorg moet behandeld worden, en dat je zijn motor niet mateloos kunt opdrijven. Ze weten dat je het gaspedaal moet ‘matigen’, om ongelukken en voortijdige slijtage te voorkomen. Ze weten ook dat de brandstof juist moet afgesteld staan en dat een auto die ingesteld is op 6 liter brandstof per honderd kilometer, niet béter rijdt wanneer je hem afstelt op twintig liter.
Toch is het mogelijk dat veel mensen hun lichaam vullen met beduidend veel meer voedsel dan goed is voor het goed functioneren.
De Russische Schatalova schreef een boek “Wij vreten ons dood” (Wir fressen uns zu Tode). Hoewel we dit wellicht niet zullen bestrijden, wordt er weinig ondernomen om de situatie te corrigeren. Toch heeft haar boodschap me niet meer losgelaten. Het onderhoud van de basisstofwisseling vereist niet méér dan 400 tot 600 calorieën per dag aan voedingstoevoer.
Dat verklaart waarom mensen met een voedingswijze van 1100 calorieën nog in gewicht kunnen toenemen.
Alles wat we teveel eten, belast het lichaam. Het lichaam zal altijd tot het uiterste gaan, om alles wat over de lippen komt te verwerken… maar het staat soms voor een onmogelijke opdracht. Zo zie je maar dat méér niet altijd méér is, want het verlies dat gepaard gaat met de extreme hoeveelheid die boven de capaciteit van de stofwisseling wordt gebruikt, heeft je ook energie gekost. En die gaat nu onherroepelijk verloren. Soms is minder méér en meer minder...
Als we spreken van matigheid, spreken we over zelfcontrole. Ook dat is weer zoiets dat in sommige oren vervelend klinkt. We willen graag vrij zijn, met niets of niemand rekening houden, kunnen doen en laten wat men wil. Dat is geen vrijheid. Binnen de kortste keren veroorzaakt dergelijke vrijheid problemen waar je voor de rest van je leven gedwongen wordt om rekening mee te houden. Zelfcontrole - weten wat men doet - is een unieke sleutel tot een succesvol leven. Eender wat of hoe men eet of leeft, zal discipline vereist zijn. Hoe soepeler men matigheid kan toepassen, dat wil zeggen, hoe minder dwangmatig, zonder gevoel van gemis, als een onderdeel van de levenswijze, hoe meer vruchten het afwerpt.
Matigheid is bijzonder belangrijk en betekenisvol voor christenen. De christen wordt gevraagd zelfcontrole te oefenen en vrijwillig afstand te doen van dingen die spiritueel en fysisch schadelijk zijn.
Matigheid is niet alleen belangrijk voor wat we eten of drinken, maar ook voor onze geest en onze moraal. Matigheid moet er zijn in alle dingen, ook op het gebied van wat we eten en drinken.
Adam en Eva werden ongehoorzaam en verloren Eden omdat ze geen zelfcontrole hadden en niet geleerd hadden om
neen te zeggen. Ze stapten in de arena door zichzelf de verboden vrucht - ongeacht wat deze werkelijk was - toe te eigenen. Daar tegenover stonden Daniël en de drie jonge Hebreeuwse mannen die wel zelfcontrole gebruikten en het eten en de drank van de koning weigerden en zo hun test doorstonden.
Wat belangrijk is, is dat Christus Zichzelf ontkende door veertig dagen te vasten.
Matigheid moet er zijn in alle facetten van ons leven. In onze huizen, in ons werk en in onze vrije tijd. Het kan reiken tot aan de hemel, of zakken tot in de hel, afhangend van onze "keuzes."
Matigheid heeft betrekking met ons karakter. We zijn wat we eten en drinken. Een dokter zei: "Europa en de hele westerse wereld is een gebied van koffiedronkaards. Bovendien wordt de rest
van de wereld in datzelfde avontuur meegesleept." Alhoewel koffiedronken schap niets te maken heeft met het zwalpen terwijl men loopt, heeft het toch te maken met de geest die suf is en niet in staat om klaar en alert te reageren. Dit is omdat koffie een stimulator is, en zoals elke andere stimulator, eens het stimulerende effect verdwijnt, alleen maar een lichaam en geest achterlaat die zwakker zijn.
Zo is het met alle vormen van verslavingen. Zij verwoesten het leven van de gebruiker. Bovendien is het effect van het voorbeeld van een gebruiker vaak als een sneeuwbal, waardoor zwakkere mensen (bv. kinderen) zich optrekken aan het imago van de volwassenen.
Als christen maak je keuzes : je distantieert je of je vereenzelvigt je met iets. Door je keuzes en datgene wat je over jezelf toont, is het christelijke leven een prediking aan de wereld, en ik kan maar hopen dat het “goed nieuws” verspreidt.
Van alle mensen over gans de wereld, zouden christenen het matigst moeten zijn. Paulus zegt, "wat we ook eten of drinken, of wat we ook doen, we zouden alles moeten doen ter ere van God."
1 Korinthiërs 10:31.
Sommigen hebben dit bijbelvers geïnterpreteerd als een vrijbrief om ongelimiteerd te eten en drinken. Je zegt je gebeden, en dan eet en drink je zoals het je uitkomt… Maar dat is ver van de bedoeling van dit vers.
In “Waarom christenen ziek worden” stelt George Malkmus zich de vraag waarom hij ziek moest worden, en waarom veel van zijn collega’s predikanten geveld werden… terwijl ze zo’n mooi werk deden voor God. Maar God liet hem zien dat er voedingssoorten zijn die niet zijn goedkeuring krijgen, dat er een levenswijze is die niet in harmonie is met zijn instellingen. Zijn ziekte had zijn einde kunnen betekenen, maar het werd een nieuw begin. Dat goede nieuws vertelt hij nu aan iedereen die het wil horen, want God heeft hem een nieuwe kans gegeven en hem leven en gezondheid geschonken. Om zoveel mogelijk mensen in zijn geluk te laten delen, reist hij rond en wijst de weg naar de Grote Genezer.
In feite komt het er op neer dat wij van alles “een opdracht” zouden moeten maken. Onze Ontwerper en Schepper leerde ons eenvoudig te eten van het voedsel dat hij voor ons voorzien had, in de vorm van fruit, groenten, noten en zaden.
“Zo, laat ons dus eten voor sterkte en niet voor dronkenschap."
Prediker 10:17.
We moeten ons steeds herinneren dat matigheid in de voeding wordt beloond met mentale en morele kracht. Het is gemakkelijker toe te geven aan verleidingen als matigheid niet in ons woordenboek past.
Samengevat: matigheid betekent:
- weerstaan aan alles wat schadelijk is,
- en wat gunstig is, weloverwogen
gebruiken, in functie van de behoefte en het moment.
Ik heb ontdekt dat het leven eenvoudig kan. Onze behoeften worden vaak nutteloos uitvergroot.

Er zijn drie dokters die je kunnen helpen: "Dr.Matig, Dr.Rustig, Dr.Vrolijk"
Het is een opmerkelijk trio dat zich belangeloos inzet voor het welzijn van de mensen. Ze geven hun goede raad... voor niets ! In hun optreden is geen enkel commercieel belang te vinden. Alles wat ze doen en zeggen is zo raak en kan door iedereen worden verstaan en toegepast naar eigen believen.
Met de raad van dit trio kom je op het vlak van gezondheid enorm ver. Voeg daarbij de helende, genezende en reddende hand van de Grote Genezer en de andere basisprincipes waarop gezondheid is gebaseerd en wij vinden hier in een notedop een mini-encyclopedie voor preventieve gezondheidszorg.
Voorkomen is beter dan genezen. Dat is precies wat deze drie specialisten terzake je vertellen. Ze schudden niet begrijpend het hoofd bij de gedachte hoe het mogelijk is dat mensen het zo ver laten komen... Terwijl hun raad zo eenvoudig en vanzelfsprekend is, en vooral omdat de toepassing ervan zoveel narigheid voorkomt. “Niet teveel, niet te sterk, niet te koud, niet te heet...”
“Meer eten dan je lichaam vraagt is onzin”, vertelt Dr. Matig. Waarom zou je zoiets doen, het verschaft niet méér energie dan waar je organisme is ingesteld. Integendeel, teveel eten betekent een heuse strop die zorgt voor overwerk waar al je organen van uitgeput raken. Ofwel kost het kilo’s, ofwel zet het kilo’s aan, afhankelijk van je constitutie. Als je eenmaal op een gezonde voeding bent ingesteld zal je organisme niet méér voeding accepteren dan wat het nodig heeft om goed te functioneren. Teveel mensen forceren zich en behalen niet de resultaten waarvan zij dromen.
Men heeft hen benaderd met een hele verzameling ideeën die frustrerend werken. Matigheid is een fantastische deugd. Het betekent dat je gewoon gebruikt wat goed is voor jou en dat je je daarbij volledig voldaan voelt. Bij gebrek aan dit gevoel van voldoening zit je in de knoop. Door het waarderen van het voedsel wat men eet, het te genieten, het te kauwen en te doseren, zodat het niet verloren gaat in een indigestie, komt men ver op het vlak van gezondheid. Denk aan onze voorouders.
Die hadden niet altijd de juiste voeding. Zij hanteerden niet de begrippen als juist combineren, het zuur-basen-evenwicht e.v.a. Toch hadden zij één belangrijk voordeel. Bij gebrek aan overvloed
waren zij dikwijls gedwongen matig. Dié mensen die dit als levensregel hanteerden kwamen het verst, zelfs al was hun voeding niet optimaal.
Bovendien vergeten wij maar al te vaak dat praktisch overal ter wereld, in alle religies, principes zijn ingebouwd die gebaseerd zijn op het afstand doen van voeding voor een beperkte tijd. Behalve
geestelijke reiniging, betekent een vastenperiode een fysieke adempauze die de gezondheid goed doet.
De mens van vandaag kan met al die matigheidsprincipes moeilijk overweg en dat terwijl de wetenschap bewijst dat die matigheid een troef is voor het behoud van een goede gezondheid.

Horen we niet dat de mens ‘zijn graf graaft met zijn tanden’...? Laat de diagnose opmaken door Dr. Matig en hij zal je vertellen dat we door de overdosis geconcentreerde voeding een risico lopen voor overconsumptie van stoffen waar het lichaam niet om vraagt. En of dit schade veroorzaakt? Je lichaam is gedwongen om het te verwerken. De raad om meer fruit en groenten te eten neemt Dr. Matig graag voor zijn rekening.
Met fruit en groenten loop je niet direct het risico van overgebruik, laat staan dat zoiets toxische effecten zou nalaten. Hij raadt echter wel aan om een belangrijke portie van dat fruit of die groente
rauw te eten. Gaat dat niet zo meteen, dan begin je gewoon met rauwe groentesappen. En waarom eens niet beginnen met enkele sap-dagen? Dr. Matig spreekt daar graag over. Over sapdagen en sapkuren is hij razend enthousiast.
Je geeft je zieke organisme dan geen voeding die intense verteringsarbeid kost. In plaats daarvan geef je het een rijkdom aan vernieuwende vitaalstoffen waar het spoedig beter van wordt.
Ja, het maakt zeker iets uit hoé je leeft.
En wees er zeker van, God kijkt geïnteresseerd toe naar de keuzes die je maakt. Die zijn net zo beslissend als de keuzes die daar, in die Tuin der Verrukking, werden gemaakt.
God heeft dit tranendal niet gewild, maar schonk een vrije wil aan de mensen. Een vrije wil betekent ook verantwoordelijkheid. Wat doe je ermee?
Matigheid
& rustig leven...
eeuwenoude geneesmiddelen
Twintig jaar geleden vond ik een boek van bijna 500 jaar oud, maar de inhoud is nog even jong en geldig als toen. Het is het werk van de opgegeven aristocraat Cornaro, die dankzij matiging en voedingshervorming zijn leven kwalitatief en kwantitatief wist uit te breiden... Aan het einde van zijn leven schreef hij hierover en maakte als het ware de balans “of zijn inspanning de moeite waard was of niet”. We laten dit laatste hoofdstuk uit zijn “Redevoeringen” aan de lezers, zodat zij zelf kunnen ontdekken of een dergelijk leven kan geleefd worden....
“Sommigen hebben elke reden om te geloven wat hier geschreven staat, omwille van hun verlangen naar wilskracht, maar gaan tengevolge van hun liefde voor overvloed door met hun gewone manier van leven. Indien zij tijdig zouden aanvangen om strikte matigingsgewoonten aan te leren, zouden ze niet gebrekkig de oude dag betreden, maar doorgaan zoals ik (Cornaro, 98 jaar) ben, sterk en energiek, en honderd of honderdtwintig jaar worden. Dit is het geval geweest van diegenen waarover wij lezen, mannen die met een sterke constitutie ter wereld kwamen en sober leefden, en het
droeg veel bij tot hun welzijn. Had het mijn bestemming geweest om een sterke constitutie te hebben, dan zou ik zonder twijfel die leeftijd bereiken. Maar ik was zwak vanaf mijn geboorte, en ondanks een gehavende constitutie heb ik niet de minste vrees dat ik de honderd jaar niet zal uitleven.
Deze zekerheid om in staat te zijn honderd jaar te leven is in mijn visie een grote vooruitgang - ik houd uiteraard geen rekening met ongevallen waaraan wij allemaal kunnen deel krijgen en waarvan het al of niet voorvallen in de voorzienigheid van onze Maker ligt - en niemand anders kent die zekerheid dan zij die de regels der matigheid toepassen.
Deze levensverzekering is gebouwd op goede en waarachtige natuurlijke redenen die nooit falen.
Het is uitgesloten dat hij die een perfect sober leven leidt, een broeikast van ziekte zou zijn, of voortijdig zou sterven. Hij zal ook niet vroeger sterven ten gevolge van een ziekelijke staat omdat een sober leven de verdienste heeft de oorzaak van de ziekte ongedaan te maken. Daardoor wordt de ziekte verwijderd en pijnlijk en voortijdig afscheid vermeden.
Er is geen twijfel over dat matiging in voeding en drank, d.i. alleen en slechts zoveel gebruiken als de natuur vereist, en dus geleid worden door de rede in plaats van door een eetdrang, een enorm efficiënt middel is om alle oorzaken van ziekte te verwijderen.
Gezondheid of ziekte, leven of dood hangen nauw samen met de goede of slechte conditie van het bloed. De kwaliteit van de lichaamsvochten, inclusief het bloed, wordt door een leven als waarover ik spreek, gezuiverd en brengt evenwicht in het systeem. Alle organismen verlopen perfect en harmonieus.
Het is waar en kan niet ontkend worden dat iedereen tenslotte moet sterven, hoe zorgvuldig men ook met zichzelf is geweest; maar het kan zonder ziekte en grote pijn. Ik in mijn geval verwacht vredevol en rustig te kunnen inslapen en mijn huidige conditie verzekert me dat, want ik ben in mijn hoge leeftijd energiek en tevreden. Wat ik eet, eet ik met veel smaak. Mijn slaap is een enorme rust. Behalve dat, zijn mijn zintuigen zo goed als altijd, in de hoogste staat van perfectie; mijn verstand is helder en scherp, mijn oordeel is te vertrouwen, mijn herinnering is nauwkeurig, mijn geestesgesteldheid is prima, mijn stem (een der eerste waarin oudere mensen falen) is luid, helder en melodieus, dat ik er niets kan aan doen of ik moet mijn gebeden luidop zingen, iedere morgen en avond, in plaats van ze te fluisteren of te mompelen zoals ik vroeger deed.
Hoe schitterend is dat leven wat ik leid, overvloeiend van de eerbewijzen en gelukwensen waarvan andere mensen genieten als ze al in hun graf liggen !
Mijn leven is ontdaan van sensuele brutaliteit, die door de jaren heen mogelijk te verbannen was. Ik ben niet vertroebeld door wilde passies. Mijn geest is kalm en vrij van alle onrust en angstige voorgevoelens. Al deze dingen zijn in mij teweeggebracht door Gods genade, door mijn zorgvuldige manier van leven. Hoe verschillend in vergelijking met het leven van de meeste oude mensen ! Geen rusteloze tijd met pijnen, ongemakken, beangstigende voortekens... mijn leven is een leven van waarachtig plezier, en het lijkt me of mijn leven een ononderbroken cirkel van amusement is.
Behalve dat ben ik van dienst voor mijn land. Dit strekt tot eer en genoegen. Ik vind een onuitspreekbaar geluk in het engagement in tal van verbeteringen die verband houden met de riviermonding of de haven van deze stad, bij de versterkingen, en natuurlijk ook bij ons Venetië, deze Koningin van de Zee. Ja het is zo mooi en de adviezen die ik heb gegeven, zijn er om de stad nog mooier en weelderiger te maken. Ik heb getoond op welke manier zij haar rijkdom kan bevestigen met provisies, door het verbeteren van grote stroken land en door het in cultuur brengen van moerassen en zandvlaktes.
Een andere grote geruststelling voor mij is de gedachte dat mijn verhandeling over matigheid zeer bruikbaar en nuttig is, daar velen mij met hun woorden en anderen per brief bevestigen dat zij, behalve aan God, ook aan mij hun leven schuldig zijn.
Wat een gemak geeft het voor mij, zo oud als ik ben, niet vermoeid te zijn zodat ik mijn geest en lichaam volop kan engageren en studie kan maken van moeilijke, belangrijke en sublieme projecten.
Laat mij er verder aan toevoegen dat ik op deze leeftijd wel twee levens schijn te hebben; één aards, waar ik hemel en aarde voor verzet; en één hemels, wat ik in mijn gedachten koester. Ja ook deze gedachten zijn een bron van verblijden, als ze gebouwd zijn op zaken waarvan we zeker zijn ze te bereiken. Ik ben zeker van - door Gods oneindige genade - eeuwig leven.
Dus, ik geniet van dit aardse leven dankzij mijn soberheid en matiging, verdiensten die zo aangenaam zijn voor de godheid; en ik geniet bij Gods genade van de hemelse gelukzaligheden,
waaraan Hij me deel laat hebben in gedachten, gedachten die zo levendig
zijn omdat ik me geheel op deze gedachten fixeer, de vervulling waaraan ik
vasthoud als de uiterste zekerheid.
Ik beweer verder dat sterven op de manier die ik verwacht, is geen echte dood maar een wachttijd van het aardse leven naar een hemels onsterfelijk en oneindig perfect bestaan. Het kan niet anders zijn, en deze gedachte is zo verheugend, zo super-subliem dat ze zich niet langer kan verbergen of verlagen tot woordenloze objecten.
Dit alles betekent dat ik twee levens ken en de gedachte aan het beëindigen van dit aardse leven is me geen zorg, omdat ik weet dat ik een zegenrijk en eeuwigdurend leven voor mij heb.
Zeg me dan, is het vermoeiend om met een dergelijk comfort en zegen voor ogen als wat ik ervaar, en welke de meerderheid der mensen kunnen bereiken door het leven te leiden dat ik heb geleid, een leven waarvan het iedereen in de macht ligt het na te volgen, want ik ben geen heilige, slechts een gewone man, een dienaar van God, die het aangenaam vindt om een regelmatig leven te hebben.
Nu zijn er ook mensen die een geestelijk en contemplatief leven aanhangen, en dit is heilig en aanbevelenswaardig, met de belangrijkste bediening Gods verheerlijking te vieren en aan mensen te leren hoe God te dienen. Wanneer deze mensen hun leven afzonderen voor God, zouden ze moeten beginnen met zichzelf op sober en beheerst leven te zetten, om zichzelf voor God en de mensen aanvaardbaar te maken. Welk een veel grotere eer en sierraad zouden ze niet zijn voor de wereld ?
Ze zouden gelijktijdig genieten van constante gezondheid en geluk, ze zouden hoge leeftijden bereiken en zouden uitnemend verstandig en nuttig zijn. Terwijl nu velen onder hen gebrekkelijk, geïrriteerd, ontgoocheld zijn en denken dat hun beproevingen en ziekten hun dichter bij de Almachtige God brengen, met het oog op het verwerven van hun redding... Ze gaan ervan uit dat het hun straf is voor hun voorgaande vergissingen. Wel, ik kan er niet aan doen als ik vertel dat dat in mijn ogen een grote vergissing is.
Want ik kan niet aanvaarden dat de godheid liever verlangt dat mensen - Gods meest geliefde schepselen - aan vele gebreken moeten lijden en in melancholie vergaan, maar ik geloof dat hij in goede gezondheid zou moeten zijn en geluk uitstralen.
De mens brengt ziekte en aandoeningen in zijn lichaam door zichzelf, meestal uit onwetendheid, maar ook vaak uit zelf-toegeeflijkheid.
Wel, als deze die er hun beroep van maken mensen te leren over goddelijke zaken, ook voorbeeldig zouden zijn, en aan mensen zouden leren hoe hun lichaam in goede gezondheid te behouden, zouden ze veel beter doen om de weg naar de hemel gemakkelijker te maken. Mensen moeten geleerd worden dat zelfbeheersing en matiging de paden zijn naar gezondheid van het lichaam en gezondheid van de geest.

“Hoe word je 100 jaar” wordt wereldwijd erkend als een boek van bemoediging en verdieping... voor al diegenen die dromen van een lang leven en er liefst de zekerheid bij houden om het levenslang FIT te houden.
Wat heeft Cornaro te vertellen ? Datgene wat iedereen bezighoudt : hoe ontstaat veroudering en heb ik wel genoeg van alles binnen met mijn voeding ? Betrap er jezelf op hoe vaak je deze vraag stelt of je geen "tekorten" hebt. In de lijn van alle ontdekkingen op het vlak van voedings- en levensstijl is Cornaro's werk niet af. Wat Cornaro ontdekte was, dat hij - ziek als hij was - zijn ziekte kon kalmeren met een zgn. "halve vasten" die hij meer dan 60 jaar heeft volgehouden. M.a.w. dat je met minder eten
soms beter af bent, zelfs als je voeding niet helemaal klopt.
Pasted Graphic Pasted Graphic 1
Nog twee maanden te leven is een Houvast-brochure die op duizenden exemplaren verspreid werd en die heel wat reacties teweeg bracht. Het is een verslag dat hoop en kracht geeft, maar ook leert hoe het leven geleefd moet worden. Je vindt er in een notendop de acht onderdelen van een goede gezondheid, maar ook de acht medicijnen die onze Schepper voorbehouden heeft voor jou. Gezondheid is geen mysterie. Het is niet gebaseerd op wispelturige spelingen en geluk of noodlot. God wil dat het goed met je gaat, dat je tot de erkenning van zijn goedheid en grootheid komt.
Dit boekje beschrijft een verwarmende en verhelderende ervaring van een hopeloze man, die het geluk vindt om de waarheid te leren kennen, feiten die elke mens zou moeten kennen en ernstig bestuderen.